Fun-Design & Rad-Dad

Be creative & ride your board

Rad-Dads & Sons Paddling for Justice 2021

Paddling for Justice

We gaan dit jaar voor International Justice Mission suppen en hiervoor is een hele mooie sponsorpagina gebouwd.

Klik op deze link om hier verder te gaan: https://mijnfreedomactie.nl/paddling-for-justice

Supping for Stas, het nieuwe SUP-project van RAD-DAD Boardsports op 6 Juli 2019!

Supping for Stas, het verslag


Zaterdag 06-07-2019, eindelijk is het zover, we gaan weer op sportieve wijze strijden voor een goed doelmet betrekking tot de kinderen in deze wereld. Dit keer is ons doel een social centre in Wit Rusland waarkinderen wonen die niet meer thuis kunnen wonen door verschillende omstandigheden en hier erg onderlijden. Stas is 1 van die kinderen die ik ontmoet heb begin dit jaar en waar God mijn hart destijdsaanraakte om voor deze kwetsbare kinderen dit project te doen.

De voorspellingen zijn wat temperatuur betreft goed maar er is kans op tegenwind en in de dagen ervoor besluiten we om op de dag zelf te beslissen hoe we de route gaan suppen. Het oorspronkelijke plan is om de Rijn op te gaan bij Elst en daarvandaan naar Wijk bij Duurstede te suppen om daar vervolgens de Kromme Rijn op te gaan. Dit is allemaal grotendeels tegen de wind in die deze dag voorspelt wordt en als suppers weten wij dat wind veel bepalender is dan de stroming van het water. Als wij die ochtend aankomen is de Rijn mooi glad en de wind is minimaal dus we besluiten te starten bij Elst om de eerste 12 kilometer naar Wijk bij Duurstede te gaan peddelen. Het is weer een mooie ontmoeting met mannen waarmee we nu al weer voor de 5de keer in 9 jaar een project doen en vol enthousiasme gaan we het water op. Dit keer verwelkomen wij ook 2 zonen uit ons gezelschap, Aart van 18 en Tygo van 13. Supermooi om een nieuwe generatie mee te mogen nemen in wat wij geloven, in waar wij voor strijden, in wat goed is in een wereld waar veel fout is.

We zijn nog geen half uur onderweg als de wind toch begint op te steken waardoor de tocht al gelijk pittiger gaat worden. Vooral voor Aart en Tygo die onervaren zijn is de uitdaging nog wat pittiger en met z’n allen komen we aan bij de 2de pont, de pont van Amerongen. Wetende dat de wind alleen maar toe gaat nemen moet ik als vader en organisator een moeilijk besluit nemen om Tygo tot aan Wijk bij Duurstede uit de tocht te halen om hem vanaf de Kromme Rijn weer mee te laten suppen. Tygo vindt dit niet leuk want hij is gebrand op het strijden voor de kinderen maar accepteert ons inzicht op hoe de tocht gaat worden de komende 8 kilometer en ons inzicht klopte...De tocht van Amerongen naar Wijk bij Duurstede was de zwaarste die we tot nu toe hebben gehad. De wind werd almaar sterker waardoor wij echt moesten knokken om vooruit te komen. De tijd verstreek en we moesten veel van onze energie al in het eerste kwart van onze tocht steken. Waar wij normaal wat tijd betreft al ongeveer op de helft van de tocht zouden zijn waren we nu pas op een kwart toen we bij Wijk bij Duurstede aankwamen. Tegelijk was dit ook weer erg gaaf want strijden mag en is mooi als je het doet voor het goede en met de kinderen in onze gedachten hebben we dit stuk van de route volbracht. Vanaf Wijk bij Duurstede voegde Tygo zich ook weer bij de groep en als trotse vader kan ik zeggen dat hij de rest van de tocht verder helemaal heeft volbracht.

De tocht over de Kromme Rijn was een verademing na het knokken op de Rijn. Een mooi water vol bochten en afwisselend landschap. Om kilometers te maken had ik een zijroute gezien in maps wat in het echt een smal stroompje was waar we net doorheen konden.Eerst tussen weilanden door en daarna door een kanaal met zeer veel lage bruggetjes wat ons een extrawork-out gaf want steeds weer moesten we knielen of zelfs liggen om eronder door te komen.Het was dan ook weer zeer prettig om uiteindelijk weer op de Kromme Rijn te komen. Deze zouden wij tot aan Odijk suppen om vervolgens weer door het smalle kanaaltje met de vele bruggetjes terug te peddelen. Het weer begon te veranderen, de zon verdween en wolken met wind en regen werden de omstandighedenwaar wij onze tocht in konden voortzetten.

We zaten op zo’n 25 kilometer en merkte dat de ochtend veel energie had gekost. Toen wij op het punt aan kwamen waar we de Kromme Rijn weer zouden verlatenvoor het smalle kanaal besloot ik om de route te veranderen. We zaten in een goede flow en hadden net de 30 kilometer gepasseerd wat altijd weer goede moed en nieuwe energie geeft. Het besluit was om de Kromme Rijn gewoon te blijven volgen tot we de 40 kilometer hadden bereikt. Op dit punt was het wel zo fris geworden dat we wat neonpreen aantrokken om warm te blijven, wat voedsel erin voor de energie en vol goede moed vertrokken wij voor een nieuw onbekend water wat altijd weer zo gaaf is. Gewoon gaan en zien wat er komt.

Het was een mooie tocht langs huizen, kastelen, landschappen en uiteindelijk naar zo’n 10 uur suppen bereikten wij ons doel, de 40 kilometer. Het was weer zo gaaf om dit te doen, het fysieke, het mentale, het zijn op het water voor zoveel uur wat toch ook weer tijdloos lijkt en dat we door de omstandigheden heen het weer mochten volbrengen.

Dankbaar voor de mensen die ons wilden sponsoren en zo hun hart lieten spreken voor kinderenzoals Stas. Dankbaar dat we met deze groep weer samen mochten komen in een gezondheid die dit toeliet waarvan ik van mijzelf alleen maar kan zeggen dat God mij in de dagen ervoor verloste van een pijn in mijn rug en nek waardoor ik kon meedoen. Dankbaar dat er kinderen van onze groep meegingen en wij hen mogen laten zien waar hun vaders hart door geraakt wordt, dat een nieuwe generatie zich inzet voor de kwetsbare in onze samenleving. Dankbaar voor mijn vader die de hele dag meereisde met ons eten en onze spullen en zo meestreed in onze strijd. En mijn moeder die weer veel lekkers had gemaakt en ons wegbracht en ophaalde. Dankbaar dat God in ons leven is en dat hij ons zegent om vanuit onze situatie iets te kunnen doenvoor de kinderen die niet kunnen leven zoals kinderen horen te leven. In een liefdevolle, veilige, warmesituatie, geliefd door hun vader en moeder.

Bedankt iedereen die ons project steunde en ik bid jullie allen oprecht Gods Liefdevolle zegen toe.

Sportieve groet van Marco, Tygo, Andries, Aart, Eduard, Erik, Erwin & Aart

Dit jaar gaan wij strijden voor de kinderen in een Social Centre in Wit-Rusland!



Dit is Stas. Ik ontmoette Stas bij mijn zoontje op freerunnen. Hij was mee met het zoontje van het gezin waar hij een aantal weken verbleef in Nederland. Stas komt uit Wit Rusland, uit het Tsernobyl gebied, waar hij in een social centre woont. In de loop van de weken leerde ik steeds iets meer over hem en over de situatie waarin Stas verkeerd en dat raakte mijn vaderhart...

Om het jaar probeer ik vanuit Rad-Dad een sportieve tocht te organiseren om geld in te zamelen voor een goed doel. Na een paar jaar Compassion en eenmaal Hart voor Kinderen voelde ik dat ik een nieuw project wilde doen maar wat wist ik nog niet. Hierover biddend en pratend met God vroeg ik Hem om mij dit duidelijk te maken.

Ongeveer een week voordat Stas weer naar huis zou gaan was er een afscheid bij het freerunnen en daar kreeg Stas wat aandenken van de groep. Terwijl ik hier naar keek voelde ik dat ik hem zo graag een Rad-Dad skateboard wilde meegeven om zijn situatie af en toe even te vergeten terwijl hij bezig zou zijn met deze creatieve sport. Ik vroeg de moeder van het gezin waar hij woonde of het kon, of hij het mee mocht nemen naar huis en zij gaf aan dat het net moest kunnen. Dat was voor mij genoeg. Eenmaal buiten liepen we met z'n allen naar mijn bus en daar gaf ik Stas een skateboard. Het mannetje kon zijn geluk niet op! En daar werd mijn hart diep geraakt, daar voelde het alsof God zei: "Hier is jullie nieuwe project, Marco." Ik kon het niet meer los laten en vanaf dat moment groeide er allemaal ideeën en gedachtes in mij om hier een project van te maken.

In de loop van de dag werden de eerste linkjes al zichtbaar na een post op Facebook. Iemand uit mijn contacten kende Stas en zat bij de organisatie waarmee Stas hier was gekomen. Ik informeerde bij deze persoon naar meer informatie en binnen een paar dagen zat ik met de Wit Russische tolk aan tafel om meer te weten te komen om een plan te kunnen maken. Uit dit gesprek kwam voort dat Stas dus in een social centre woont waar meerdere kinderen wonen die niet meer thuis kunnen wonen doordat om verschillende redenen het niet veilig en/of goed voor ze is. Er zijn zelfs kinderen bij met zelfmoord-gedachten....

Waar mijn oorspronkelijke gedachten uitgingen om geld in te zamelen om skateboards en gerelateerde artikelen aan te schaffen voor de kinderen daar begreep ik dat er hoge nood was om materialen aan te schaffen om deze kinderen te helpen in hun ontwikkeling en emoties. De directrice van het social centre gaf op verzoek aan wat er allemaal nodig was en hierdoor is het plan geworden om 75% van de opbrengst hiervoor te gebruiken en 25% van de opbrengst voor skateboards en dergelijke om de kinderen van het social centre een sportieve, creatieve uitlaatklep te geven om even hun problemen te kunnen vergeten want dat is wat deze sport doet met kinderen. Ik geef al meer dan 10 jaar les in skateboarden en weet uit deze ervaring en uit eigen ervaring wat boardsports kunnen doen voor iemand die het moeilijk heeft.

Zoals elke editie willen wij ook nu weer zo'n 40 kilometer op onze supboards een tocht peddelen om geld in te zamelen voor dit doel. In vorige edities hebben we het Valleikanaal afgepeddeld, de Rijn opgepeddeld, de IJssel afgepeddeld en de Rijn vanuit Duitsland tot voorbij Arnhem afgepeddeld. Nu willen we 40 kilometer kanoroutes laten aansluiten in het gebied rond Wijk bij Duurstede tot Odijk. We beginnen op de Rijn bij Elst om van daaruit bij Wijk bij Duurstede de Kromme Rijn op te peddelen. Het leuke hieraan is, is dat we meer zichtbaar zullen zijn voor publiek en daardoor hopelijk meer bewustwording kunnen creeëren voor ons doel en het doen van activiteiten voor een goed doel in het algemeen.

Stas is voor ons een gezicht geworden van deze kinderen in hun moeizame omstandigheden vandaar dat wij het Supping for Stas hebben genoemd. Maar wat we ook op mogen halen, het is bedoeld voor alle kinderen in het Social Centre.



Omdat we ditmaal niet voor een organisatie werken maar puur vanuit Rad-Dad Boardsports dit project doen is het de bedoeling dat het toegezegde bedrag in vertrouwen wordt overgemaakt naar de rekening van Marco van den Berg op NL83RABO0111120500 ovv Supping for Stas nadat wij het project hebben voltooid en u het verslag krijgt met het verzoek tot overmaken van het door u toegezegde bedrag.

De suppers die zich dit jaar inzetten zijn:

Marco van den Berg

Tygo van den Berg

Edwin Diepeveen

Aart Diepeveen

Erik van Schaik

Andries Nap

Erwin van Diermen

Aart van Diermen

Eduard Bos

Onderaan deze pagina vind u informatie over onze eerdere projecten.

Mogen wij en vooral zij(de kinderen) op uw steun rekenen??

Voor meer informatie kunt u uw vragen altijd stellen via info@fun-design.eu


Hartelijke groet, Marco van den Berg

Het is als dat wenselijk is ook mogelijk om via Hart voor Kinderen te doneren, zij hebben een ABNI status. Zij maken het totaalbedrag over aan het project. Hierbij de link: https://hartvoorkinderen.nl/help-mee/kom-zelf-in-actie/lopende-en-gerealiseerde-acties/supactie-marco-van-den-berg-2

Sponsorlijst 2019

Crossing Borders, het verslag

Zaterdag 10 juni 2017, de dag is aangebroken dat wij ons Crossing Borders supproject voor Hart voor Kinderen mogen aangaan.

Het totaal toegezegde bedrag van onze sponsoren gaat net over de € 2.500,- heen, een super resultaat waar wij ons met veel plezier voor gaan inzetten.

De week voor deze dag was het nog spannend of het door kon gaan. Het weer was onstuimig en met de wind die een sterkere factor is dan de stroming van de rivier konden wij het alleen maar bij God leggen en bidden voor een mooie dag. En dat werd het! Het weer was perfect! Het werd uiteindelijk de dag van de week met de minste wind en de zon mocht ons heerlijk verwarmen zonder dat het echt te heet was.

Om 08:00 was het tijd om te vertrekken naar Emmerich, de reis ging voorspoedig en iets voor 09:00 bereikten wij de haven waar we te water wilden gaan. Nadat we onze spullen hadden klaargemaakt gingen wij te water en met een gebed om zegen in surfstyle starten wij onze tocht. Het eerste stukje door de haven was rustig totdat wij aankwamen bij de rivier. Hier in Emmerich is deze behoorlijk onstuimig, hij voedt de Waal en de Rijn en dat merk je goed. Tevens is dit gedeelte druk bevaren met gigantische vrachtschepen en het eerste stuk was gelijk een goede uitdaging door de stroming en golven die deze schepen opwekten.

Na zo'n 10 kilometer hielden wij net voorbij Tolkamer onze eerste stop om wat te eten en te drinken om vervolgens onze weg voort te zetten. Kort na deze stop sloegen wij links af om het Pannerden kanaal in te varen wat onze route was om de Rijn te volgen. Wat een direct contrast met het eerste gedeelte! Al het drukke vrachtschepenverkeer was voorbij op een enkeling na en de stroming werd gelijk minder krachtig. Een heel onspannen stuk volgde na het onstuimige gedeelte. Als verrassing stonden op zo'n 16 kilometer peddelen de initiatiefnemers van de stichting Hart voor Kinderen ons op te wachten en hadden wij een zeer gezellige ontmoeting bij een pontje. Doordat wij eigenlijk eerder weer stopten dat de bedoeling was besloten we om hierna een wat langer traject door te peddelen. Vlak voor Arnhem splitst het Pannerden kanaal zich in de Rijn en de IJsel en wij moesten hier rechts aanhouden om de Rijn te volgen. Doordat de sluisen achter Arnhem gesloten waren was de Rijn vanaf dit punt een zeer rustig watertje met amper stroming en begon tegenwind ons te plagen. Na toch al zo'n 25 kilometer te hebben gepeddeld werd het vanaf hier toch wel meer strijden omdat wind een grote factor is met suppen en tegenwind blaast je gewoon stroomopwaarts terug als je niet peddelt. De volgende stop hadden we pas na Arnhem dus dit gedeelte was een mooi mentaal stuk waar ik persoonlijk altijd wel van geniet :-) . Nadat wij Arnhem achter ons hadden gelaten en wij hongerig aankwamen bij de pont van Driel hadden wij 37,1 kilometer erop zitten. We waren er bijna! De sluis werd ons volgende opstakel. 

Nu onze buikjes weer gevuld waren en wij even hadden gepauzeerd begonnen wij aan ons laatste gedeelte. We wilden de brug van de A50 bereiken, een punt waar 4 jaar geleden onze tocht stopten toen wij stroomopwaarts vanuit Wijk bij Duurstede voor Compassion een tocht hadden gesupt. Met deze nieuwe energie en het einddoel in zicht werden wij natuurlijk erg vrolijk en probeerden we elkaar regelmatig van onze boards af te gooien in kleine peddelbattles waar we onze laatste krachten in gooiden. Bij de sluis konden we bij een haventje het water uit om vervolgens aan de andere zijde onze tocht voort te zetten. De brug was in zicht! Een klein uurtje later kwamen wij aan bij de brug en met een paar laatste kreten van blijdschap voltooiden wij na zo'n 43 kilometer onze tocht, wat een zegen!

Wij danken God dat wij dit al zoveel jaren mogen doen, ons op onze sportieve wijze inzetten voor de allerarmsten van deze wereld. Wij staan ook stil bij Ton Diepeveen, de vader van Edwin, die eens meestreed met ons en er nu niet meer is. Wij zijn dankbaar dat Joakim weer meedeed dit jaar nadat hij een paar jaar geleden ook op het randje van de dood zweefde. En wij danken onze sponsoren dat jullie ons met deze tochten ondersteunen om het onrecht in deze wereld te bestrijden. 

Ik bid jullie allemaal Gods onmisbare en liefdevolle zegen toe en dat Hij jullie omringen mag met de Liefde die in Zijn Zoon Jezus Christus geopenbaard is.

Marco van den Berg



Supping for Compassion 2015 het verslag

Supping for Compassion 2015

Zaterdag 4 juli was het dan zover! Supping for Compassion 2015!!

De week ervoor werd duidelijk dat dit jaar de grote uitdaging de temperatuur zou zijn, er stond maar liefst 35 graden op het programma.

De suppers die dit jaar meededen waren enkele oudgedienden (Andries, Edwin, Eduard en ik) en 2 nieuwkomers voor het supping project (Erwin en Aart).

In de weken naar deze dag toe werd duidelijk dat de sponsors het project een warm hart toedroegen en we zouden over het bedrag heen gaan wat we afgelopen jaren mochten bereiken, wat gaaf!

Om 06:00 ging de wekker na een warme nacht. Om 07:00 hadden we afgesproken zodat we rond 08:00 bij Westervoort het water op konden gaan.

Gemiddeld was iedereen er om 07:00 ( J ) en in de door Toyota van Gent gesponsorde 7-persoon Landcruiser met een gevulde aanhanger geleverd door Erik van Schaik vertrokken wij.

Erik was deze dag trouwens onze chauffeur, hij reed de auto naar de afgesproken stoppunten om de 10 kilometer.

Het was gelijk gezellig, iedereen had er zin in en na een kleine 3 kwartier waren wij op plek van bestemming.

Nadat we de inflatable boards van Erwin hadden opgepompt gingen we te water.

In hawaiiaanse stijl hebben we daar gebeden om Gods zegen over de tocht maar vooral om de uitwerking van de tocht. Dat Zijn zegen een kind mocht bereiken dat gered zou worden door bijvoorbeeld een operatie die nu wel betaald kon worden van het opgebrachte geld van deze tocht.

Dit vond ik persoonlijk een mooi moment, zo in dat water.

De tocht kon beginnen!

Vanuit de plas waar we begonnen konden we de IJssel op peddelen.

Wat ons na de eerste kilometer gelijk opviel was dat de IJssel een erg harde stroming heeft.

In het begin is dat wel spannend op zo’n onbekende rivier maar al snel wende het en maakte wij er mooi gebruik van. Het is erg gaaf peddelen op snelstromend water! De eerste 10 kilometer was snel een feit en daar stond Erik ons al op te wachten met een prachtige zelf gemaakte vlag speciaal voor dit project die wij op afstand al konden zien. Tijd voor wat brood en drinken!

Na een korte pauze vervolgde wij onze tocht. Nadat we zo’n 3 kilometer gepeddeld hadden werden we staande gehouden door een boot van Rijkswaterstaat…. Ik schrok en baalde, ik was bang dat er iets was, wat wist ik niet, dat er voor zou zorgen dat onze tocht niet verder kon gaan… De meneer op de boot riep ons naar zich toe en gelukkig was er niks ernstigs aan de hand. We moesten in de drukke stukken helemaal rechts varen om de veiligheid op het water te behouden. Hiervoor gingen we van links naar rechts en dat was met andere scheepvaart in de buurt  niet de bedoeling. Opgelucht dat dit het was vervolgden wij onze tocht en na een tijdje bereikten wij het 20 kilometer punt in het plaatsje Dieren. Erik was zo vriendelijk om voor ons een lekker kopje koffie te regelen bij de plaatselijke ijssalon IJs-sol. De eigenaar was zo vriendelijk om hem met zijn auto weer bij ons te brengen omdat het toch best ver lopen was, supertof van hem!

Na de koffie en wat eten vertrokken wij weer. De temperatuur  liep steeds meer op en na niet alleen zelf regelmatig er in te springen werd ook de baldadigheid groter en probeerden we elkaar ook wat vaker in het water te krijgen, heerlijk! Het was echt genieten!

De tocht voor langs verschillende plaatsen en wat zo leuk is langs de IJssel is dat verschillend plaatsen leuke haventjes en boulevards langs de rivier hebben. Dat hadden we 2 jaar geleden op de Rijn veel minder. De tocht verliep heerlijk en na de 30 kilometer stop gingen we op weg voor de laatste 10 kilometer. Het was genieten, soms gezellig praten, soms lekker alleen met God een stuk peddelen, soms lekker ravotten en lekker veel erin springen.

Aan het eind van de middag, tegen 16:00, zagen we de vlag wapperen op het eindpunt. We zorgen ervoor dat we weer met z’n zessen bij elkaar vaarden en zo kwamen we aan bij Erik. Op de gps van Edwin konden we zien dat we 41,2 kilometer achter de rug hadden. Wat was het gaaf om dit weer te mogen doen! En wat was het lekker om het op zo’n mooi warme dag te mogen doen en onder Gods zegen deze rivier te mogen bevaren.

Dankbaar kijk ik terug, op de mooie dag, op de nieuwe mensen, op de sponsors die hun hart lieten spreken, op Compassion die zich zo inzet om in Jezus naam zulk mooi werk te doen, op Jezus die onze Redder is en ons zo mooi verbindt in Zijn lichaam, op God, die eens mijn leven redde en dit nog allemaal geven wil in mijn tijd op aarde.

Dank U, Vader..

Supping for Compassion


Hieronder ziet u wat het elk jaar ongeveer heeft opgebracht:

  • 2010Surfing for Compassion op het IJsselmeer€ +/- 2500,-
    2011niet gelukt
    2012Supping for Compassion op het Valleikanaal€ +/- 2500,-
    2013Supping for Compassion op de Rijn€ +/- 2500,-
    2015Supping for Compassion op de IJssel€ +/- 2500,-
    2017Crossing Borders, Hart voor Kinderen€ +/- 2500,-
    2019Supping for Stas

    € +/- 3500,-